آرشیو برای ژوئن 27, 2009

يك راي به احمدي‌نژاد اضافه و يكي از موسوي كم شد

فرماندار ارسنجان گفت: طبق دستور شوراي نگهبان 10 درصد از صندوق‌هاي اخذ راي در اين شهرستان بازشماري شد كه يك راي به آراي احمدي‌نژاد افزوده شد.
به گزارش فارس، محمدجواد عسگري با بيان اينكه طبق دستور شوراي نگهبان 10 درصد از صندوق‌هاي اخذ رأي شمارش دوباره شد، اظهار داشت: در شهرستان ارسنجان 42 صندوق داشتيم كه صندوق‌هاي 2، 12، 22، 32، 42 شمارش شد.
وي با بيان اينكه پس از شمارش آرا‌ دو رأي اشتباه شده بود، تصريح كرد: يك رأي از احمدي‌نژاد اشتباها جزو آراي باطله حساب شده بود و يك رأي از محسن رضايي اشتباها به آراي موسوي اضافه شده بود.
عسگري با بيان اينكه اين اشتباه غيرعمدي بوده است اظهار داشت: تمام تلاش مسئولان برگزاري انتخابات در ارسنجان برگزاري انتخابات سالم بوده است.
وي ادامه داد: انتخابات در ارسنجان بدون كوچك‌ترين تخلفي برگزار شد و حتي بعد از برگزاري انتخابات هيچگونه شكايت انتخاباتي نداشتيم.
عسگري با بيان اينكه در حال حاضر كساني كه در اين شهرستان به موسوي رأي داده‌اند پشيمان شده‌اند تصريح كرد:‌ مردم روز به روز متوجه جريان نفاق مي‌شوند كه چطور در حال سر باز كردن است.

(3) دیدگاه

محاکمه پزشکان در دادگاه ویژه روحانیت!


وبلاگ مهدی خزعلی : امروز مرا به دادگاه ویژه روحانیت احزار کرده اند ، نمی دانم در من چه روحانیتی دیده اند! هرچه می گویم جسمانی ام باور نمی کنند! گیرم که روحانی باشم ، “آخوند” نیستم و هرگز ملبس به جامه روحانیت نبوده ام ، حتی برای لحظه ای این لباس را به تن نکرده ام ، علی ایهاالحال فردا 8صبح بایستی به دادسرای ویژه روحانیت بروم.
اگر فردا برایم قرار وثیقه صادر کنند ، خانه و محل کارم اجاره ایست ، سندی ندارم که بسپارم ، از پدر و خواهران هم به دلایلی تقاضا نخواهم کرد (شاید دلیل آن را روزی بگویم!) فقط می مانند مردمی که برای آزادی آنان سخن گفته ام.
هرکس می تواند سندی به عنوان ضمانت این سرباز کوچک ملت بیاورد ، فردا در دادسرای ویژه روحانیت چشم انتظار اویم.
آدرس: مقدس اردبیلی – جنب فرماندهی شمیرانات – دادسرای ویژه روحانیت    ساعت 8 صبح

(6) دیدگاه

موسوی: مناسب ترين راه برون رفت از معضل کنونی ابطال انتخابات است

رادیوفردا

ميرحسين موسوی ابطال انتخابات را مناسب ترين راه برون رفت از معضل ايجاد شده دانسته و با رد تشکيل هيئت ويژه توسط شورای نگهبان پيشنهاد کرده است که يک هيئت حکميت ملی مستقل برای رسيدگی به شکايات تشکيل شود.

ميرحسين موسوی، يکی از نامزدهای اصلاح طلب، روز شنبه در نامه ای به شورای نگهبان تاکيد کرده است با توجه به گستردگی تخلفات در جريان انتخابات رياست جمهوری چاره ای جز ابطال انتخابات و برگزاری مجدد آن باقی نگذاشته است.

ميرحسين موسوی در نامه خود بارديگر بی طرفی شورای نگهبان را مورد سئوال قرار داده است و می گويد از طريق اين شورا به يک دواری منصفانه نمی توان رسيد.

آقای موسوی در با اشاره به اين که بررسی بخشی از «تخلفات خارج از دايره صلاحيت شورای نگهبان است»، می گويد:« بخش هايی از اعتراضات قانونی علاوه بر شخص وزير کشور و عوامل و مجريان آن وزارتخانه متوجه نحوه عملکرد تعدادی از اعضای خود شورای نگهبان و تخطی آنها از ضوابط قانونی و نقض بيطرفی است، رسيدن به يک داوری منصفانه در اين مورد اساساً نمی تواند در حيطه شورای نگهبان و به طريق اولی در حيطه هیئتی باشد که منتخب اين شوراست، گذشته از اينکه برخی از افراد اين هيئت در اين انتخابات موضع بيطرف نداشته اند و نسبت به نتايج آن پيش از بررسی، اعلام موضع کرده اند که اين مسأله به رفع ابهامات و اقناع افکار عمومی کمک نمی کند».

اين اظهارات ميرحسين موسوی پاسخی به پيشنهاد شورای نگهبان برای تشکيل هيئت ويژه بررسی انتخابات است.

سخنگوی شورای نگهبان روز جمعه گفته بود: برای جلب اعتماد بيش‌تر دو نامزد معترض هيئت ويژه ای برای بررسی روند برگزاری انتخابات تشکيل می شود.

سخنگوی شورای نگهبان، علی اکبر ولايتی، مشاور رهبر جمهوری اسلامی، ، غلامعلی حداد عادل، نماينده مجلس، گودرز افتخارجهرمی، حقوقدان، قربانعلی دری نجف‌آبادی، دادستان کل کشور، محمدحسين ابوترابی، نماينده مجلس و محمدحسن رحيميان، رييس بنياد شهيد، را به عنوان اعضای این هیئت ویژه  معرفی کرده بود.

در واکنش به پيشنهاد هيئت ويژه شورای نگهبان، ميرحسين موسوی بارديگر  بر ابطال انتخابات تاکيد کرده و گفته است: برای«بازسازی اعتماد عمومی و صرفاً برای اينکه راهی نيز جهت رسيدگی از طريق يک هیأت حکميت ملی گشوده بماند و اعتراض قانونی مردم در مرجعی مورد رسيدگی قرار گيرد که بتواند مورد اجماع ملی و وفاق عمومی بوده و رأی آن مورد قبول عموم رأی دهندگان و مايه اطمينان خاطر مردم باشد، پيشنهاد می کنم که موضوع به حکميتی شرعی و قانونی و مستقل که مورد اتفاق نامزدها و حمايت آن دسته از حضرات آيات و مراجع عظام تقليد که حل و فصل موضوع را پيگيری نموده اند، باشد ارجاع داده شود».

مهدی کروبی، ديگر نامزد اصلاح طلب در انتخابات رياست، جمهوری ايران نيز به تشکيل هيئت ويژه شورای نگهبان واکنش نشان داده است.

يکی از اعضای ستاد انتخاباتی آقای کروبی در اين زمينه گفته است: چنانچه دو تن از اعضای هيئت ويژه شورای نگهبان عوض شوند و اين هيئت به تمامی شکايت های آنها رسيدگی کند، حاضر است نماينده ای را برای حضور در اين هيئت معرفی می کند.

محسن رضايی، يکی از نامزدهای اصولگرا درانتخابات، نيز گفته است: در صورتی که ديگر نامزدهای انتخابات نمايندگانی برای حضور در اين هئيت ويژه تعيين کنند، وی نيز نماينده ای برای شرکت در اين هيئت می فرستد.

ميرحسين موسوی همچنين به پيشنهاد شورای نگهبان برای بازشماری ده درصد آراء واکنش نشان داده است و می گويد: « گستره تخلفات و تقلبات انجام شده در دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری و موارد نقض قوانين از سوی دولت و وزارت کشور که بخشی از آن در نامه مورخ ۲۸/۳/۸۸ رئيس سازمان بازرسی کل کشور مستند و وارد تشخيص داده شده به حدی است که منحصر کردن رسيدگی به شکايات مربوط به تخلفات انتخاباتی به بازشماری ده درصد صندوق های رأی نمی تواند به جلب اعتماد و اطمينان مردم کمک کند و افکار عمومی را در خصوص نتايج اعلام شده اقناع نمايد.»

انتخابات رياست جمهوری ايران در ۲۲ خردادماه برگزار شد و وزارت کشور می گويد محمود احمدی نژاد توانسته است با بيش از ۲۴ ميليون رای در اين انتخابات به پيروزی برسد.

به دنبال اعتراضات خيابانی به نتيجه انتخابات رياست جمهوری در تهران و برخی شهرهای ايران تاکنون ۱۷ نفر کشته شده اند.

۱ دیدگاه

اروپا و آمریکا: تحریم ایران به معترضان به انتخابات کمک نمی‌کند

دویچه‌وله

رهبران جهان با تحریم ایران به دلیل برخورد خشونت‌آمیز جمهوری اسلامی با معترضان به انتخابات مخالفند. به عقیده‌ی آنها تحریم «دخالت خارجی» تلقی خواهد شد و رسیدن به نتیجه در مذاکرات اتمی را بغرنج‌تر خواهد کرد.

روپرشت پولنتس، رئيس کمیسیون سیاست خارجی مجلس نمایندگان آلمان، با هر گونه دخالت خارجی به منظور تحت فشار قرار دادن جمهوری اسلامی و در حمایت از معترضان به انتخابات ایران مخالفت کرد.

این سیاستمدار بانفوذ حزب دمکرات‌مسیحی آلمان در مصاحبه‌ با فرستنده‌ی خبری WDR در روز جمعه (۲۶ ژوئن) بهترین راهکار جهانیان در این شرایط را دنبال کردن اوضاع ایران و رساندن این پیام دانست که «ما شاهدیم، ما به دقت آنچه اتفاق می‌افتد را دنبال می‌کنیم».

به باور رئيس کمیسیون سیاست خارجی مجلس نمایندگان آلمان، تشدید تحریم ایران به جمهوری اسلامی کمک خواهد کرد،زیرا در این صورت «دخالت و فشار خارجی» دستاویز قرار خواهد گرفت تا با تحریک احساسات ملی‌‌گرایانه، همه‌ی گرو‌ه‌ها را به اتحاد علیه آنچه رژیم ایران «تهدید استقلال کشور» می‌نامد سوق دهند.

روپرشت پولنتس گفت، مسئله‌ای که اکنون اهمیت دارد ادامه‌ی فشار از داخل و ادامه‌ی اصرار جامعه بر خواست بررسی نتایج انتخابات است. وی اطمینان می‌دهد که پایداری مردم و نیروهای مخالفت دولت رژیم را سرانجام تسلیم خواهد کرد.

پولنتس با اشاره به برنامه‌ی هسته‌ای ایران خاطرنشان می‌سازد که مهم‌ترین دغدغه‌ی آلمان در رابطه با ایران برنامه‌ی هسته‌ای این کشور و مسائل مربوط به آن است.

شورای امنیت ایران را تحریم کرده و اتحادیه‌ی اروپا که آلمان نیز عضو آن است آن را تشدید کرده است. مبادله‌ی تجاری و اقتصادی با ایران کاهش یافته است. در چنین شرایطی تشدید تحریم ایران به دلیل برخورد خشونت‌آمیز جمهوری اسلامی با معترضان به انتخابات تنها این وضعیت را بغرنج‌تر خواهد کرد.

اروپا و آمریکا از تغییرات دمکراتیک در ایران پشتیبانی می‌کنند اما نمی‌خواهند دست به کاری بزنند که راه مذاکره با تهران را سد کند یا از سوی جمهوری اسلامی «دخالت» تعبیر شود.

کلمنت ترمه، تحلیل‌گر مؤسسه‌ی فرانسوی روابط بین‌المللی در پاریس، می‌گوید: «آمریکایی‌ها نمی‌خواهند در مورد آینده پیش‌داوری کنند و امکان برقراری مذاکره با ایران را به هنگام پایان گرفتن بحران از دست بدهند.»

به عقیده‌ی او، تحریم ایران موجب خواهد شد که در صورت پایان یافتن بحران امکان گفت‌وگو با ایران برای متوقف ساختن برنامه‌ی هسته‌ای این کشور به مراتب کمتر شود.

رئیس آتی اتحادیه‌ی اروپا هم با تحریم ایران مخالفت کرد

سوئد که پس از جمهوری چک ریاست ادواری اتحادیه‌ی اروپا را بر عهده می‌گیرد نیز بر این عقیده است که تشدید تحریم ایران در حمایت از معترضان به انتخابات، به نفع جمهوری اسلامی تمام خواهد شد.

نخست‌وزیر سوئد، فردریک راین‌فلت، ابراز نگرانی کرد که هر گونه تحریم یا راهکار شدید علیه ایران در این رابطه بهانه‌ای به دست جمهوری اسلامی دهد تا به کمک آن بتواند به راحتی به رأی و نظر مردم این کشور بی‌اعتنایی کند.

یک نظر بنویسید

استفتاء از آیت الله زنجانی

سئوال: همانگونه که مستحضرید طی چند روز گذشته به علت مسایل ناشی از انتخابات تجمعاتی در تهران شکل گرفته است. از آنجا که مطابق با قانون اساسی برگزاری راهپیمایی به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد اعلام گردیده لذا خواهشمند است به دو سوال اینجانب در صورت امکان پاسخ فرمایید: 1.آیا این تجمعات ـکه خود نیز در آن حضور داشته ام و خدا را شاهد و ناظر می گیرم که لحظه ای بر خلاف دین مبین اسلام فکر و عمل نکرده ام ـ مخل به مبانی اسلام می باشد یا خیر؟ 2.چنانچه پاسخ منفی بود آیا رفتار مسوولان نظام با شرکت کنندگان مطابق با دین مبین اسلام و قانون اساسی هست یا خیر؟ با سپاس – 05/04/1388

پاسخ: این تجمعات حق قانونی مردم و تنها راه برای رسانیدن توقعات و مطالبات به گوش حاکمان بوده و از طرفی قانون اساسی هم آن را به عنوان یک حق اساسی برای مردم پذیرفته است و به همین دلیل وزارت کشور بر اساس همین قانون، موظف به دادن مجوز بوده تا افراد اعتراضشان را در چارچوب قانون مطرح کنند و اگر چنین نمی شود، مردم مقصر نیستند بلکه وزارت کشور باید پاسخگو باشد و از همین جا پاسخ سئوال بعدی نیز مشخص است که زمانی که مردم برای اعلام مطالبات مشروع و قانونی خود از حکومت مساعدت و کمک خواسته اند، حکومت موظف به همکاری و اقدام بایسته بوده است و اگر اقدام نکرده، مرتکب خلاف شده و مسوول است.

با سلام و درود خدمت مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی بیات زنجانی ایجانب سرباز وظیفه ای هستم که در این حوادث اخیر مجبور به رویارویی با راهپیمایان شده ام پرسش اینجانب این است که رویارویی و برخورد با راهپیمایان و ضرب و شتم آنان و در برخی موارد برخورد فیزیکی و خشونت بار جایز است یا خیر ؟ و اگر جایز بود تا چه حدی میتوانیم آنها را تنبیه کنیم ؟ و اگر امر دایر شد بین برخورد فیزیکی با مردم و تنبیه اینجانب توسط مافوق وظیفه چیست ؟ اردتمند حسن سرباز – 05/04/1388

جواب: وظیفه شما ملایمت و عدم برخورد با مردم است و اگر امر دایر شود بین برخورد فیزیکی با مردم و توبیخ، مطمئناً تکلیف در پذیرفتن تنبیه و توبیخ است. مطمئناً در هر حال برخورد با مردم بی دفاع مشروع نیست.

(21) دیدگاه

گفت و گو با رامین جهانبگلو جهانبگلو: جنبش امروزایران، روشی گاندیستی است

نیک‌آهنگ کوثر

در طول چند دهه‌ی اخیر بسیاری از فلاسفه‌ی جهان مبارزه‌ی بدون خشونت را برای ایجاد تغییر پیشنهاد کرده‌اند. دکتر رامین جهانبگلو، استاد دانشگاه تورنتو ازجمله کسانی ا‌ست که سال‌های سال در این باره نوشته و توضیح داده است.

این در حالی‌ است که بسیاری از فعالیت‌های اخیر میرحسین موسوی را معادل یک جنبش نافرمانی مدنی صلح‌آمیز خوانده‌اند. درباره‌ی آنچه در ایران می‌گذرد و نقشی که روشنفکران جهانی می‌توانند برای آینده‌ی ایران بازی کنند، با رامین جهانبگلو گفت ‌و گو کردم.

آقای دکتر جهانبگلو در طول چند روز گذشته شاهد این بودیم که جمعیت‌ها و گروه‌های مختلف جهانی نسبت به آنچه در ایران می‌گذرد واکنش نشان داده‌اند. واکنش روشنفکران را نسبت به آنچه در ایران می‌گذرد چگونه ارزیابی می‌کنید؟

فکر می‌کنم روشنفکران هم از طریق انتقادی که کردند و از طریق مقالاتی که نوشتند در اطراف جهان، نشان دادند که آن‌ها هم نسبت به وضع ایرانی آگاه هستند و اوضاع را دنبال می‌کنند و ما در هفته‌ی گذشته چندین امضا از کشورهای گوناگون توسط روشنفکران جهان داشتیم. حتا روشنفکران بسیار سرشناسی مثل نوام چامسکی یا روشنفکران آمریکای لاتین، هند، دنیای عرب، همه این وضعیت را دنبال کرده‌اند و وضعیت خشونت در ایران را محکوم کرده‌اند.

به خاطر همین فکر می‌کنم همان‌قدر که بینندگان ساده و می‌شود گفت شهروندان ساده به نوعی دارند مسایل ایران را دنبال می‌کنند، روشنفکران هم کاملاً آگاه هستند و به نوعی می‌خواهند مسئولیت خودشان را در این موضوع نشان بدهند که چگونه می‌توانند وجدان‌های بیدار جهان باشند، لاقل نسبت به وضعی که امروزه در ایران است.

این آگاه‌سازی روشنفکران، مسأله‌ی بسیار مهمی است. ولی این سوال پیش می‌آید که روشنفکران در خارج از کشور چه کاری می‌توانند بکنند که بتواند فشار بیشتری به دولت ایران بیاورد؟

اگر سابقه‌ی روشنفکری را در جهان لااقل در قرن بیستم نگاه بکنیم تا دریابیم روشنفکران برای آن‌که روی حکومت‌ها، دیکتاتوری‌ها و سیستم‌هایی که حقوق بشر را پایمال می‌کردند، از چه ساز و کارهایی استفاده کردند، می‌بینیم که همیشه روش‌های مختلفی بوده است.

مثلاً امضا یکی از روش‌هایی بوده که داشتند، اعلامیه‌های گوناگون منتشر می‌کردند. همچنین با جوامع مدنی آن کشورها در ارتباط بودند. سوم این‌که شهروندهای خودشان را به راهپیمایی‌هایی در کشور خودشان دعوت می‌کنند. مثلاً من بیست سال در پاریس زندگی می‌کردم‌، و یادم هست که برای کودتای پینوشه در شیلی و جریانات لهستان، بسیاری از روشنفکران فرانسوی اعلامیه امضا کردند، و در میتینگ‌های مختلف شرکت کردند و خودشان هم به صورت خیلی سمبولیک در تظاهرات شرکت می‌کردند.

و این برای افراد جامعه‌ فرانسه یا به طور کلی در اروپا خیلی مهم بود. برای این‌که می‌دیدند در صف اول تظاهرکنندگان روشنفکران هم هستند، همان‌قدر که ممکن است سیاستمداران باشند. بیشتر از آن‌که فقط یک حربه‌ی سیاسی داشته باشید روشنفکری به طور کلی یک مسأله‌ی مسئولیت اخلاقی است. این خیلی امر مهمی است.

در برخی از رسانه‌های مختلف در طول روزهای اخیر نقل قول شده است که آقای موسوی، رهبری یک جنبش نافرمانی مدنی است. با توجه به مطالعاتی که خود شما در هندوستان داشتید و به‌قول معروف وضعیت تاریخی آنجا را دنبال کردید، فکر می‌کنید هیچ شباهتی میان جنبشی که آقای موسوی رهبری می‌کند و فعالیتی که در نیمه‌ی نخست قرن بیستم در هندوستان شد، وجود دارد؟

راستش خودم مقاله‌ای به نام «لحظه گاندیستی در ایران» نوشتم و فکر می‌کنم اگر آقای موسوی را کنار بگذاریم، لااقل جنبشی که در ایران امروز هست یا همین تظاهرکنندگان کاملاً روش‌های پرهیز از خشونت‌ را پیشه می‌کنند و کاملاً یک روش گاندیستی است.

روشی ا‌ست که در کشورهای دیگر هم دیده‌ایم و لزومی هم ندارد برخلاف بسیاری، دست آمریکا یا انگلیس در کار باشد، چنان‌که برای جنبش گاندی یا مارتین لوترکینگ نه دست آمریکا در میان بود نه دست انگلیس. این روش‌هایی ‌است که به صورت تجربی خود مردم یاد می‌گیرند.

تک تک تظاهرکنندگانی که در میدان هفت تیر یا در خیابان جیحون در تهران یا در شهرهای دیگر تظاهرات می‌کنند، نرفتند که گاندی و مارتین لوترکینگ بخوانند. به‌هرحال این استراتژیی است که حتا فکر می‌کنم امروزه به صورت خودجوش در ایران به‌وجود می‌آید.

یعنی لازم نیست که آقای موسوی به آنان بگوید که شما نافرمانی مدنی بکنید یا مثلاً اعتصاب بکنید. بلکه می‌دانند که بخشش از فرهنگ سیاسی ایران می‌آید، مثل تحصن کردن و بخشی‌اش هم از فرهنگ عمومی جهان امروز می‌آید که می‌توانند جوانان از این‌ور و آن‌ور یاد بگیرند و بدانند این یک‌نوع تجربه‌ی دموکراتیک است. یعنی به‌هرحال اگر نخواهید خشونت اعمال بکنید و در مقابل خشونت بایستید، طبیعتاً یکی از کارها این است که تظاهرات بکنید و دیگری هم این که تحصن بکنید.

چه جنبه‌هایی از فعالیت‌ ایرانیان داخل و خارج از کشور در طول ده ـ دوازده روز گذشته برای شما جذاب بوده است؟

جنبه‌ای که برای من خیلی مهم است این است که به نظر من، الان ایرانیان نه تنها فقط در خود ایران، بلکه در تمام اطراف و اکناف جهان نشان می‌دهند که ملتی بسیار متمدن هستند. ملتی هستند که از خشونت پرهیز می‌کنند و می‌خواهند به جهانیان نشان بدهند روش‌هایی که پیشه می‌کنند تا به حقوق‌شان برسند، در حقیقت روش‌های کاملاً عدم خشونت و خشونت پرهیز است.

یک نظر بنویسید

سخنگوی وزارت امور خارجه: بيانيه وزرای خارجه گروه هشت درباره ايران، شتابزده و مداخله‌جويانه بود

ايلنا

ايران، به پارلمان اروپايی توصيه می‌نمايد به جای مداخله در امور داخلی ديگر کشورها، راه‌های توسعه ارزش‌های مشترک انسانی و تحکيم روابط ملت‌ها را در چارچوب احترام متقابل دنبال نمايد.
ايلنا: سخنگوی وزارت امور خارجه در خصوص بيانيه وزرای خارجه گروه هشت درباره انتخابات رياست جمهوری اظهار داشت: جمهوری اسلامی ايران با ابراز تاسف از موضع‌گيری مداخله جويانه و شتاب‌زده وزرای خارجه هشت کشور صنعتی در خصوص انتخابات رياست جمهوری ايران، يادآوری می‌نمايد که اين انتخابات با شرکت ۸۵ درصد واجدين شرايط و در فضايی کاملا رقابتی و آزاد و با رعايت کليه موازين قانونی برگزار شده و نقطه عطفی در تاريخ مردم سالاری دينی محسوب می‌گردد و در جوامع غربی مدعی دمکراسی نظير و مشابه‌ای ندارد.
به گزارش ايلنا، حسن قشقاوی افزود: جمهوری اسلامی ايران که در ۳۰ سال گذشته حدود سی انتخابات دمکراتيک و عادلانه را برگزار کرده است،‌ در انتخابات اخير خود بهترين گواه بر اعتماد رای دهندگان ايرانی به سلامت مکانيسم‌های انتخاباتی و امانت‌داری نهادهای برگزار کننده و ناظر در انتخابات در ايران است.

قشقاوی تصريح کرد: انتظار جهانيان از نشست وزرای خارجه هشت کشور صنعتی آن بود که با توجه به دستور کار از قبل تعيين شده، به مشکلات جدی فراروی اين کشورها و جامعه بين‌المللی بپردازند.
وی درباره موضع جمهوری اسلامی ايران در قبال اظهارات مداخله‌جويانه رييس پارلمان اروپايی اظهار داشت: جمهوری اسلامی ايران اظهارات مداخله جويانه رييس پارلمان اروپايی درباره دهمين انتخابات رياست جمهوری و مسائل داخلی کشورمان را غيرمسوولانه و غيرقابل قبول دانسته و آن را محکوم می‌نمايد، اين اظهارات مداخله جويانه و شتابزده در حالی صورت می‌گيرد که هنوز فرآيند رسيدگی به شکايات در شورای نگهبان تمام نشده است.
قشقاوی خاطرنشان ساخت: سفر رييس و ديگر نمايندگان پارلمان اروپايی به ايران چنانچه در چارچوب احترام و منافع متقابل و براساس دستور کار و در زمان توافق شده صورت گيرد می‌تواند گام مثبتی در توسعه روابط پارلمانی ايران و اروپا باشد اما چنانچه با اهدافی مغاير با اين دنبال گردد، قطعا کمک کننده نخواهد بود طبعا با توجه به نوع اظهارات رويکرد ايشان، انجام چنين سفری در شرايط کنونی نه تنها کوچکترين کمکی به بهبود و ارتقاء مناسبات نمی‌نمايد بلکه مغاير با روح دوستی و همکاری دو طرف خواهد بود.
قشقاوی تصريح کرد: جمهوری اسلامی ايران از توسعه روابط پارلمانی با پارلمان اروپايی در چارچوب احترام و منافع متقابل حمايت می‌کند، اما نه به پارلمان اروپايی و نه به هيچ کس ديگر اجازه مداخله در امور داخلی خود را نخواهد داد.
وی افزود: اگر آقای پوئترينگ در گفته خود مبنی بر حساسيت پارلمان اروپايی نسبت به نقض حقوق بشر، آزادی‌های اساسی و احترام به شخصيت انسنها صادق است بايستی هنگاميکه مردم بی دفاع غزه تحت حملات و کشتار وحشيانه رژيم صهيونيستی قرار داشت نيز از اين مردم بی‌گناه و مظلوم حمايت می‌کرد. اين در حالی است که پارلمان اروپايی در جريان کشتار مردم بی‌دفاع غزه فعاليتی را که افکار عمومی مردم دنيا و مردم اروپا از آن پارلمان انتظار داشته و آقای پوئترينگ هم اشتياقی برای سفر به منطقه و فشار بر سران رژيم صهيونيستی يا همدردی با ملت مظلوم فلسطين از خود نشان نداد.
سخنگوی وزارت امور خارجه گفت: جمهوری اسلامی ايران پارلمان اروپايی را به پرهيز از بهره‌گيری های ابزاری از اصول و ارزش‌های حقوق بشر فراخوانده و توصيه می‌نمايد به جای مداخله در امور داخلی ديگر کشورها راههای توسعه ارزش‌های مشترک انسانی و تحکيم روابط ملت‌ها در چارچوب احترام متقابل و براساس ارزش‌های شناخته شده و مشترک بين‌المللی را دنبال نمايد.

یک نظر بنویسید

سخنگوی دولت: دولت نمی‌تواند درباره دستگيری‌ها و برخوردها پاسخگو باشد، هيچ برخورد شديدی با هيچ طرفی نشده است،

ايلنا

- بنده نه کتک زده‌ام، نه دستور زدن دادم
- ما همواره حوزه اغتشاشات را از حوزه نامزدی که رای نياورده، تفکيک کرده‌ايم
- تجزيه مردم به اقليت و اکثريت القائات خارجی‌ است.

ايلنا: سخنگوی دولت در پاسخ به سوالی در خصوص برخورد نيروی انتظامی با مردم پس از انتخابات گفت: ادعای شما بايد در قوه قضاييه مطرح شود و مورد بررسی قرار گيرد. قوه قضاييه مستقل است و مسووليت دستگيری آشوب‌گران با دادگستری و دادستانی است.
به گزارش خبرنگار ايلنا، غلامحسين الهام که در حاشيه همايش سراسری قوه قضاييه در جمع خبرنگاران سخن می‌گفت، با تاکيد بر اينکه تمام دستگيری‌ها زير نظر مقام قضايی و توسط نيروی انتظامی برای رفع آشوب صورت گرفته است،‌ افزود: ولی تمام حقوق پس از دستگيری‌ها مربوط به دستگاه‌های قضايی و دادستانی است و وزارت دادگستری و دولت نمی‌تواند در اين زمينه پاسخگو باشد.

سخنگوی دولت در پاسخ به سوالی مبنی بر دخالت‌های خارجی پس از انتخابات ايران نيز گفت: وزارت خارجه در خصوص دخالت‌های خارجی اقدامات جدی انجام داده است و دخالت‌های آنان بر هيچ کس پوشيده نبوده است.
وی با تاکيد بر اينکه مسايل انتخاباتی ارتباط به بيرون مرزها ندارد، تصريح کرد: ما نظام انتخاباتی داريم و حق نامزدها در پيگيری شکايت و اعتراضات آنها محفوظ است. امسال هم مثل هميشه شاهد برگزاری انتخاباتی آزاد بوديم.
وزير دادگستری در پاسخ به سوال يکی از خبرنگاران مبنی بر اينکه پس از اعلام نتايج، با مردمی که طرفدار نامزد ديگری بودند برخورد شديد صورت گرفته است و فيلمبردار ما نيز از جمله کسانی بود که کتک خورده است، گفت: هيچ برخورد شديدی با هيچ طرفی نشده است. فيلمبردار شما اگر برخوردی با وی صورت گرفته حق دارد به دادستان مراجعه کند و خسارت دريافت کند. بنده نه کتک زده‌ام، نه دستور زدن دادم.
الهام ادامه داد: هنگامی که در شهری آشوب راه می‌افتد، امنيت مردم به هم می‌خورد، کار و کسب آنها به هم می‌ريزد، بانک‌ها و مغازه‌های آنان آتش می‌گيرد، افرادی نامعلوم در خيابان تير می‌خورند و برخی مقامات انتظامی کتک می‌خورند و به بيمارستان منتقل می‌شوند، چه کاری بايد کرد؟ آيا شما فکر می‌کنيد کسانی که به کانديدای ديگر رای دادند، مسوول اين قضيه هستند. ما اينگونه فکر نمی‌کنيم.
وی با تاکيد بر اينکه تجزيه مردم به اقليت و اکثريت القائات خارجی‌ است، تصريح کرد: در داخل کشور همه حق داشتند که رای بدهند. پس از انتخابات هم از حقوق مشروع خود در قانون برخوردارند و هيچ انتخاباتی، مردم را به اقليت و اکثريت تقسيم نمی‌کند و اين تعريفی غلط از انتخابات است.
وی با بيان اين که عده‌ای زيادی از کسانی که در صحنه وقايع پس از انتخابات بودند، اصلا در انتخابات شرکت نکرده‌اند، خاطرنشان کرد: آنهايی که در انتخابات شرکت کرده‌اند و کانديدای آنها رای نياورده است، جزو اين افراد نبودند؛ چرا که خوب می‌دانند کسی حق ندارد به اين خاطر که کانديدای وی رای نياورده است، امنيت جامعه را به هم بزند و ما همواره حوزه اغتشاشات را از حوزه نامزدی که رای نياورده، تفکيک کرده‌ايم.

یک نظر بنویسید

اقدامات غیرمسئولانه مدیریت دانشگاه پلی تکنیک در برگزاری امتحانات


خبرنامه امیرکبیر: طبق برنامه ریزی مدیریت دانشگاه، امتحانات پایان ترم دانشگاه پلی تکنیک تهران، از تاریخ ۲۱ خردادماه آغاز می شد. اما با برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و اعلام نتیجه غیر قابل پیش بینی توسط وزارت کشور، دانشجویان پلی تکنیک نیز با برگزاری تجمع ها و تحصن های اعتراضی در روز شنبه ۲۳ خرداد، از شرکت در امتحانات امتناع کردند.
پس از تحصن اساتید در مسجد دانشگاه امیرکبیر و نیز حضور آنان، در تحصن اعتراضی در دانشگاه تهران در اعتراض به وقایع کوی دانشگاه تهران و نیز برگزاری تجمعات مختلف دیگر در تهران و شرکت دانشجویان و اساتید در آن تجمعات، مدیریت دانشگاه در مقابل خواست دانشجویان تسلیم شد و به ناچار امتحانات را یک هفته به تاخیر انداخت.
یک هفته بعد، در روز ۳۱ خرداد، دانشجویان همچنان از شرایط کشور ابراز نارضایتی کرده و از شرکت در امتحانات خودداری کردند. شوراهای صنفی دانشکده های دانشگاه امیرکبیر نیز با انتشار نامه ای خطاب به اساتید دانشگاه، به علت نبود امنیت لازم برای دانشجویان، اعلام کردند اگر دانشگاه همچنان به برگزاری امتحانات خود تاکید کند، شوراهای صنفی مسئولیت هرگونه اتفاقات رخ داده برای دانشجویان، در طول برگزاری امتحانات، را متوجه شخص رئیس دانشگاه می داند.
گفتنی است صدور این بیانیه و نیز خواست دانشجویان بمنی بر تعویق زمان امتحانات در حالی بود که برخی از خوابگاه های دانشگاه پلی تکنیک از جمله خوابگاه گلشن، نجات الهی، شرفی مورد تهدید و حتی حمله لباس شخصی ها در طول دو هفته گذشته قرار گرفته بودند.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر، پس از امتناع دانشجویان از شرکت در امتحانات روسای دانشکده ها و معاونین آموزشی دانشکده های مختلف دانشگاه در جلسه ای در صبح روز شنبه ۳۰ خرداد با حضور معاون آموزشی دانشگاه تصمیم گرفتند که امتحانات مقطع کارشناسی به تعویق بیفتد و در آخر تیر ماه در سایت دانشگاه تاریخ دقیق برگزاری امتحانات مشخص شود. پس از این جلسه مسئولین مختلف دانشکده ها به دانشجویان اطمینان دادند که آنها، می توانند به شهرهای خود بازگردند و امتحانات قطعا در تیر ماه برگزار نمی شود.

پس از این جلسه عصر همان روز، یعنی روز شنبه مورخ ۳۰ خرداد، شورای دانشگاه با حضور رئیس بی کفایت دانشگاه تشکیل جلسه داده و مصوبه جلسه صبح را تصویب می کند و به معاون دانشجویی دانشگاه-دکتر آرزو – تاکید می کند که خوابگاههای دانشگاه طی دو سه روز آینده باید تعطیل شود.
پیرو همین مورد دکتر  آرزو، معاونت دانشجوئی و فرهنگی دانشگاه،  شخصا با حضور در خوابگاهها، به دانشجویان گفت که آنان باید هر چه سریعتر خوابگاهها را ترک کنند.  حتی معاون دانشجویی دانشگاه در پاسخ به سئوال دانشجویان مبنی بر چگونگی اسکان دانشجویان در خوابگاه تاکید کرد که دانشجویان باید هر چه سریعتر تهران را ترک کنند، دانشگاه پس از ۱۸ تیر با در نظر کرفتن وضعیت کشور تصمیم خود را برای اسکان تابستانی اتخاذ خواهد کرد.
بسیاری از دانشجویان دانشگاه، با اطمینان از عدم برگزاری امتحانات در تیرماه خوابگاه را ترک کرده و به شهرهای خود بازگشتند، اما به ناگهان دانشگاه در روز دوشنبه ۱ تیرماه در سایت دانشگاه اعلام شد که امتحانات از ۱۰ تیر برگزار می شود. این اقدام دانشگاه بدون اطلاع اساتید دانشگاه و حتی معاونین اموزشی و روساء دانشکده ها اتخاذ شده و روسای دانشکده ها در پاسخ به اعتراضات دانشجویان اعلام کردند که رئیس دانشگاه احترامی برای نظر آنها قائل نیست و دیگر تماسی با رئیس و معاونین دانشگاه نخواهند گرفت.

دانشگاه در اقدامی دیگر برای جلوگیری از اعتراض دانشجویان به این تصمیم نابخردانه، رهائی، رئیس انتصابی دانشگاه، طی اطلاعیه با امضا مدیریت دانشگاه به بهانه برگزاری کنکور سراسری، حضور دانشجویان از روز ۴شنبه ۳تیر تا سه شنبه ۹ تیر ممنوع اعلام کرد. لازم به ذکر است که کنکور سراسری در روزهای ۵شنبه، جمعه،شنبه برگزار می شود.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر، مدیریت دانشگاه هم چنین با آگاهی قبلی از بروز اعتراضات دانشجوئی در برابر این بی کفایتی اشکار، در اقدامی دیگر پیشاپیش، بیش از ۴۸ نفر از دانشجویان را ممنوع الورود کرد و تعدادی دیگری از دانشجویان را به کمیته انضباطی فرا خواند.
علاوه بر تمامی بی نظمی هائی که در پی تصمیم خودسرانه ریاست دانشگاه ایجاد شده است، نحوه برنامه ریزی و زمان بندی امتحانات نیز بسیار غیرکارآمد است، بگونه ای که امتحانات تخصصی دانشکده ها از امتحانات عمومی و سرویس دانشجویان جدا شده است و باعث بی نظمی برنامه درسی دانشجویان شده است. نکته جالب دیگر در برنامه جدید برگزاری امتحانات، برگزاری امتحانات حتی، در روز جمعه ۱۹ تیر ماه است. در برنامه اعلام شده روز  چهارشنبه۱۷ تیر و  جمعه ۱۹ تیر ماه نیز امتحان برگزار می شود اما ۱۸ تیرماه تعطیل اعلام شده است.

(3) دیدگاه

بيانيه جبهه مشارکت در باره پروژه های نخ نمای اعتراف گيری: مستی قدرت هوش از سر اقتدارگرايان برده است

تحولات اخير در کشور و نوع رفتار جريان اقتدارگرای حاکم، از نحوه تهيه مقدمات انتخابات تا برگزاری و اعلام نتايج غيرقابل باور آن، محدوديت بی نظير در جريان ارتباطات اجتماعی از جمله قطع پيامک ها و اختلال در تماس های تلفنی و محدوديت های اينترنتی، دروغ پراکنی آشکار و تحريف های بهت آور رسانه به اصطلاح ملی و ديگر رسانه های وابسته به جريان دولتی از وقايع روز کشور، خشونت بی سابقه در مواجهه با اعتراض های آرام و مدنی، تهديد و ارعاب مخالفان سياسی، محدوديت شديد در فعاليت خبررسانی رسانه های داخلی و خارجی در کشور و بالاخره موج گسترده بازداشت حاميان مهندس ميرحسين موسوی و فعالان سياسی اصلاح طلب و برخی روزنامه نگاران، نزد بسياری از ناظران، کودتا يا شبه کودتای انتخاباتی نام گرفت.

اما شنيده ها و شواهد ديکری حاکی است که جريان حاکم به در دست گرفتن قدرت به هر نحو ممکن رضايت نداده و هدف شوم ديگری را با هدف تسويه حساب گسترده داخلی با مخالفان سياسی قانونی در سر دارد.

پس از دستگيری های عجيب عده ای از فعالان سياسی در منزل، خيابان و محل کار که گاه باتندی و خشونت همراه بوده، يک تحليل مبتنی بر شايعاتی بود مبنی بر اينکه بازداشت شدگان قرار است به شيوه ای شناخته شده، تحت فشار برای اقرار به مسايلی قرار بگيرند که همچون بسياری از اقارير مشابه، کذب آنها برای تمامی ناظران و مردم آگاه کشورمان بديهی است اما هنوز برای برخی از چهره ها و جريان های شناخته شده جريان اقتدارگرا، اين روش از اعتبار برخوردار است.

تحليل خوش بينانه دومی نيزمطرح بود مبنی بر اينکه اين رفتار جريان حاکم، رفتاری هيستريک، عصبی و موقتی است که در برابر موج گسترده مردمی، خط ارعاب را دنبال می کند و پس از مدتی، حداکثر پس از اعلام رسمی نتايج انتخابات، آزاد می شوند. اما آنچه در چند روز اخير در رسانه های وابسته به جريان دولتی و اقتدارگرا منعکس شده، متاسفانه نظريه بدبينانه اول را تاييد می کند.
ارائه تحليل های هذيان گونه و رسوا مبتنی بر اعترافات بازداشت شدگانی که معلوم نيست از چه کانالی، چگونه و بر اساس چه قانونی به رسانه های اقتدارگرا رسانده می شود، گذشته از اينکه در صحت وقوع چنين اعتراف هايی ترديد جدی وجود دارد و احتمالا هدف انفعال و انشقاق در بين نيروهای فعال در جامعه را دنبال می کند، تاييد کننده اين مطلب است که اراده جريان حاکم بر گرفتن ماهی های درشتی از آب گل آلود موجود است و به انحصار قدرت در دستان خود رضايت ندارد.

آنها در پی اين هستند که حالا که اتهام کودتای انتخاباتی را به جان خريده اند، به سان بی آبرويی که ديگر چيزی برای از دست دادن ندارد، يکباره خود را از شر هر گونه رقيب و مخالف قانونی و ديده بان مدنی و هر شخص حقيقی و حقوقی دست و پاگير ديگری راحت کند.

به ميان کشيدن موضوع انقلاب يا کودتای مخملی از سوی اصلاح طلبان در خدمت همين هدف است. اين ماجرای تازه در تحولات اخير همان حکايت تکراری دکمه ای است که برای آن به دنبال کت می گردند. اتهامی را بدون سند به ميان کشيده اند و حالا وظيفه يافته اند تا به هر نحوی آن را اثبات کنند و برای اين قبای دوخته، پيکری برای پوشيدن و آنگاه نواختن بتراشند. در مکتب ماکياوليستی آنها که هدف وسيله را توجيه می کند، اينک فشار به برخی از پاک ترين فرزندان اين ملت و انقلاب در جريان است تا يکباره آنها را در زندان متوجه کند که در تمام اين سال ها در حال خيانت به انقلاب و ميهن و مردم خود بوده اند و ناگهان بازجويی از راه رسيده و آنها را متوجه خيانت خود کرده است. ادعای محمل انقلاب مخملين که سال هاست اقتدارگرايان مايلند به اصلاح طلبان نسبت دهند و البته ناکام مانده اند. بگذريم از اينکه امکان انقلاب مخملی در ايران اساسا ممکن نيست و شبيه خواندن رژيم هايی که در آنها انقلاب مخملين حادث شد با هر نظامی به واقع توهين به آن نظام و متقلب و غيرقابل اصلاح خواندن آن است که اصلاح طلبان قطعا چنين نگاهی را به نظام ندارند.
در چنين شرايطی که مستی قدرت هوش از سر اقتدارگرايان برده و گنجينه پرافتخار نظام از اعتماد عمومی را به حراج در بازار هوا و هوس چند روزه قدرت گذاشته، اعتماد عمومی از نهادهايی که بايد بی طرف باشند ولی نيستند را سلب کرده، انتخابات را از معنا تهی کرده، اطلاعات و آمار رسمی را به دستمايه ای برای طنز و شوخی های مردمی بدل کرده، لنگرگاه های معنوی جامعه در بحران ها را ملعبه منويات خود کرده و سرمايه اجتماعی را فرو ريخته، اينک به سراغ سرمايه هايی ديگر از نظام و انقلاب رفته اند که همانا فرزندان صادق و پاک آن هستند و بنای آن دارند که اتهامات سنگينی را با استفاده از اهرم فشارهای غيرقانونی به آنها نسبت دهند.
بديهی و بر ما مسجل است که اقتدارگرايان در صورت تکرار اين روش بارها آزموده شده، طرفی نبسته و تنها بر بی آبرويی خود افزوده و جامعه ما بر اساس خاطرات اعتراف گيری های ساختگی بسياری که در ذهن خود دارد، فريب چنين بازی هايی را نمی خورد، اما هزينه هايی که بر نظام تحميل می شود و ظلمی که بر عزيزانمان در بازداشتگاه ها و زندان ها می رود و وظيفه مان در برابر خانواده های مورد جفای اين بازداشت شدگان، ما را از سکوت در برابر اين ستم باز می دارد.

در اين وضعيت دشوار و تلخ که دل همه متعلقان به انقلاب و شعارهای متعالی آن به درد آمده و بزرگان آن يکی پس از ديگری مورد اتهام و بی احترامی نامحرمان با انقلاب قرار می گيرند، از همه بزرگان، مراجع عظام که اين روزها مرتبا به تظلم به آنها مراجعه می شود و هنوز منتظر پاسخ بايسته برخی از اين بزرگواران هستيم که تاکنون پاسخی نداده اند، مقامات مستقل قضايی به خصوص رييس محترم قوه قضاييه جناب آيت الله هاشمی شاهرودی، احزاب و گروه ها درخواست داريم تا در برابر اين خطای بزرگ که شواهد آن در سايت ها و روزنامه های جريان اقتدارگرا قابل مشاهده است، ايستاده و موضع گيری کنند.

همچنين بار ديگر اعلام می کنيم که هرگونه اعترافی که در زندان، تحت فشار از بازداشت شدگان گرفته شود قانونی و قابل استناد نبوده و اين شيوه نخ نما تنها در اين وضعيت گره ای به گره های کور خودساخته اقتدارگرايان برای نظام خواهد افزود.

تنها راه حل برای خروج از بحران فعلی، بازگشت به صداقت و عدالت، پرهيز از دروغ، آزادی فوری بازداشت شدگان اخير و احقاق حقوق قانونی ملت است و جز اين راه به گواه تاريخ و وعده های حق الهی، به مقصود نرسيده و پايان خوشی را برای رهپويان آن به همراه ندارد.

۱ دیدگاه

نوشته‌های قدیمی‌تر »